Χρήστες online

· Επισκέπτες online: 1

· Μέλη online: 0

· Σύνολο μελών: 122
· Νεότερο μέλος: Johnperros

Σύνδεση

Username

Password



Δεν είστε ακόμη μέλος;
Πατήστε εδώ για να εγγραφείτε.

Ξεχάσατε τον κωδικό σας;
Ζητήστε νέο εδώ.

Εικόνα

Αποσπάσματα από τον Άγγελο Σικελιανό

Ρεύματα ΣυνείδησηςΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

Προανακρούανε σύντομα, και ξάφνου, ως από μια φωνή και μια ψυχή, υψώνεται ο Όρθιος,
που γυρεύει ο γύραθε λαός, Σκοπός:
Το γένος, βουλιαγμένο μες στον αιώνα,
Να λυτρωθεί μονάχο του μπορεί
Μα να ξυπνήσει πρέπει η πλέρια Μνήμη
Βαθιά του, αδάμαστη και τρομερή! <

Κανείς δε θα ξεφύγει τη γενιά του!
Το βάρος της θα σκώσει ως τη στιγμή
Που, βγαίνοντας από τη λησμονιά του
Στο φως που πια δε στέκουν δισταγμοί,
Της ζωής θα να ντυθεί την πανοπλία
Και, μ’ ακέραιο τον άγιο σκελετό
Των περασμένων, θα στηθεί στη γη του
Με το κεφάλι αλύγιστο κι ορτό!


ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Αυτός λοιπόν είναι ο πραγματικός Αισχύλος, ο Ποιητής του «Προμηθέα Δεσμώτη», έργου ανώτερου πολύ απ΄την εποχή του και θα νάλεγα απ’ την εποχή μας, αφού τόσο λίγοι ακόμα, ίσως εξαιτίας του ότι σταματά η εντύπωση στο πρώτο επίπεδο της τριλογίας, το μόνο οπού μας άφισεν ο χρόνος, έχουν μπει στην κεντρική του έννοια και στον ουσιαστικό του μυσταγωγικό προορισμό. Και η κεντρική του έννοια είν΄αυτή: Η συνειδητή εξαγορά του ανθρώπινου γένους από την κατάρα της πολιτικής και της στενά θεοκρατικής διακυβέρνησής του και η τελική συνειδητή του συμφιλίωση και σύμπραξη με την πραγματική δημιουργικήν ιεραρχία κ’ αιτία, μ’ αυτή την ίδια κοσμική εναρμονικήν αρχή, της οποίας η Βία, το Κράτος, ή ο Ερμής, είναι οι αυθαίρετοι εντολοδόχοι και ερμηνείς –και την οποία συμφιλίωση δεν είναι δυνατό να την κερδίσει μοναχά με την Τιτανικήν αντίσταση ή την προφητική του δύναμη, αλλά και μ’ ολόκληρη τη Μύησή του στα Μυστήρια αυτού και του άλλου κόσμου, και στην τελική και νικητήρια έξοδό του μες απ΄όλες τις κατάβαθες οπού περιέχουνε δοκιμασίες, ως το σημείο της ιερής και αδιατάρακτης στο τέλος ΕΠΑΦΗΣ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΙΩΝΙΟ ΛΟΓΟ, της τεράστιας επαφής που οι Ελευσίνιοι Ιεροφάντες, εκαλούσανε Επιφανία ή Εποπτεία, και που δίνει πια στον άνθρωπο τη δύναμη να υπερνικά εσωτερικά τη μοίρα και να δημιουργεί γαλήνια την τριγύρα του ανθρώπινη εξέλιξη της ζωής. Κατάληξη, οπού ακριβώς καθώς συμβαίνει στον «εν χρόνω και τον κατά βάθος» πάσχοντα ‘Ηρωα, στον Προμηθέα, ουσιαστικά και ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ συμβαίνει για την «κατά πλάτος και εν τόπω» πάσχουσα γυναίκα, την Ιώ, καθώς το γράφει αυτολεξεί ο Αισχύλος, στους ολίγους παρακάτω στίχους, οπού αρκεί κανένας να τους μελετήσει καθώς πρέπει για να βεβαιωθεί για την απόλυτη ορθότητα της ερμηνείας του Προμηθέα, καθώς σήμερα τη δίνω έτσι λιγόλογα, εδώ:

Λαβούσα δ’ έρμα δίον αψευδεί Λόγω
Γείνατο παίδ’ αμεμφή
Δι αιώνος μακρού πανόλβου
Ένθεν πάσα βοά χθών:
Φυσί ζωον γένος τόδε
Ζηνός εστίν αληθώς. - (Ικέτιδες)

Κι ΄αυτό είταν το Θρησκευτικοκοινωνικό περιεχόμενο των Ελευσίνιων Μυστηρίων καθώς κι’ όλων των πανάρχαιων εκείνων Ιερών, που η διδαχή τους επερίκλειε το προζύμι όλων των κοινωνικών αναμορφώσεων και που αποτελούσανε τα μυστικά προπύργια της αγίας εσωτερικής και δημιουργικής του ανθρώπου ελευθερίας, εναντίον του καταθλιπτικού Καισαρισμού και της κατάρας της αυθαίρετης Πολιτικής. ΔΕΛΦΟΙ, 1931.


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Και να σήμερα, που κάνοντας κατάβαθα συνειδητήν ετούτη την αναδρομή, από τα γνήσια μονοπάτια της ίδιας μου προσωπικής ζωής, ανεβαίνω αγάλι-αγάλι τον ανήφορο, ως την κορυφή όπου ο νους μου αγκαλιάζει σε μια μόνη του ματιά, και σε μια μόνη του υπερχρονική εποπτεία το νόημα της Ελληνικής Ελευθερίας, που πριν νάναι Εθνική, Πολιτική, Οικονομική ή οποιαδήποτε άλλη, είναι Ελευθερία «Θρησκευτική» στην πιο πηγαία, την πιο καθολική, την πιο εκτεταμένη του όρου έννοια: Ελευθερία Ψυχής, Ελευθερία Νου, Ελευθερία Αγάπης, Δημιουργίας και Ζωής. Ελευθερία που γίνεται για ένα ολόκληρο έθνος και για ένα ολόκληρο λαό, ανεπίγνωστα μια αρχή υπερβατικότητας που ξεπερνά και στεφανώνει όλα τ΄άλλα επίπεδα και όλες τις άλλες εκδηλώσεις της ανθρώπινης ζωής. Και που συνδεόμενη με την πορεία όλης της άλλης Ιστορίας του Κόσμου, πιο συγκεκριμένα λέγεται και γράφεται με πύρινες γραφές αθανασίας από τα πανάρχαια χρόνια ως σήμερα μ’ αυτά κατά σειρά τα παρακάτου λόγια: Ορφική Ελευθερία. Ελευθερία του Μαραθώνα. Ελευθερία των Θερμοπυλών. Ελευθερία της Σαλαμίνας. Διγενής. Ευαγγελισμός του Εικοσιένα. Αλβανικό Έπος. Εθνική Αντίσταση του 1940-1944.’Υψιστες ανθρώπινες στιγμές κατά τις οποίες ο χρόνος είναι Αιωνιότητα και η Αιωνιότητα Χρόνος. Με μια μόνη διαιώνια λέξη: Ελληνική Ελευθερία: Συντελούμενη παντού και πάντα κι ως το τέλος με Ρυθμό. Χορός Ζαλόγγου, ο σύγχρονος χορός της τωρινής ηρωικής υπόστασής μας.
«Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!»

Και τα τρία κείμενα από το Βιβλίο «Άγγελου Σικελιανού-Ανθολόγημα-30 χρόνια από το θάνατό του», Αθήνα 1981, σσ., 142-143, 158-159-160 και 163-164 αντίστοιχα.
Σύνθεση σελίδας σε: 0.03 δευτερόλεπτα
585,921 μοναδικές επισκέψεις