Χρήστες online

· Επισκέπτες online: 1

· Μέλη online: 0

· Σύνολο μελών: 122
· Νεότερο μέλος: Johnperros

Σύνδεση

Username

Password



Δεν είστε ακόμη μέλος;
Πατήστε εδώ για να εγγραφείτε.

Ξεχάσατε τον κωδικό σας;
Ζητήστε νέο εδώ.

Εικόνα

Αποσπάσματα από τον Διδάσκαλο Μορύα

Ρεύματα ΣυνείδησηςΟδοιπόρε, φίλε, ας συνταξιδέψουμε. Η νύχτα πλησιάζει, θηρία άγρια τριγυρνούν και η φωτιά μας δυνατόν να σβήσει. Αν όμως θελήσουμε να μοιραστούμε τη νυχτερινή σκοπιά, τις δυνάμεις μας δυνατόν να διαφυλάξουμε. Αύριο το μονοπάτι μας θάναι μακρύ κι ίσως εξαντληθούμε. Ας συνοδοιπορήσουμε. Χαρά γιορτής θα έχουμε. Θα τραγουδήσω για σένα ό,τι η μάννα, η γυναίκα κι η αδελφή σου τραγουδούσαν. Θα μου διηγηθείς την ιστορία του πατέρα σου για έναν ήρωα και τα κατορθώματά του. Το μονοπάτι μας ας είναι ένα. Πρόσεχε σκορπιό να μην πατήσεις, κι αν υπάρξουν οχιές ειδοποίησέ με. Να θυμάσαι, σΆ ένα χωριό ορεινό πρέπει εμείς να φθάσουμε. Συνοδοιπόρε φίλος μου γίνε. (Κοινότητα, εισαγωγή)


Θα σε ρωτήσουν πώς να διασχίσουν τη ζωή.

Aπάντησε: Σαν να διασχίζατε μιαν άβυσσο πάνω σΆ ένα τεντωμένο σχοινί. Όμορφα, προσεχτικά και σβέλτα (Κάλεσμα, τέλος)


Θαύματα εκδηλώνονται στη ζωή. ¶νοιξε τα μάτια σου και θα διακρίνεις.(Κάλεσμα, παρ. 109)


Η πίστη σου νάναι φλογερή,
Και να κοιτάς μπροστά χωρίς προσμονή.
Μην περιμένεις τίποτα, όμως νάχεις επίγνωση ακόμα και της κίνησης ενός φύλλου χλόης. (Κάλεσμα, παρ. 209)


Φανερώνουμε αποκαλύψεις στο ευαίσθητο αυτί.
Και η ευχή σου μπορεί να σου φέρει τη Φωνή Μας.
Η Ακτίνα Μας, σα φάρος, ψάχνει το σκοτάδι,
Και με τη βοήθεια αυτή από το φως της, το πλοίο φτάνει στο λιμάνι.
Μισόφωτο δεν πρέπει να υπάρχει για σένα.
Θα ρωτήσουν που είναι ο αγώνας για την τελείωση.
Απάντησε: Στην Αγάπη, στην Ομορφιά, στη Δράση.
Αυτά τα τρία μονοπάτια αρκούν. (Κάλεσμα, παρ. 318)


Βοήθεια σΆ εσένα, που ορμάς στο μονοπάτι.
Βοήθεια σΆ εσένα που ξέχασες χρόνο και σώμα.
Βοήθεια σΆ εσένα, που ανταποκρίθηκες.
Ένας άγρυπνος Οφθαλμός βρίσκεται πάνωθέ σου. (Κάλεσμα, παρ. 319)


Αναλογίσου τΆ άστρα που πάντα δίνουν το φως τους στην ανθρωπότητα.
Γίνε σαν αυτά ταΆ άστρα και δίνε την αγάπη σου, τη σοφία και τη γνώση σου στους άλλους.
Μονάχα όταν τα δώσουμε όλα μπορούμε να πάρουμε
Μη μετανιώσεις για το μονοπάτι σου. ξέχνα την εγκόσμια υπερηφάνεια και γίνε δεκτικός στο Καινούργιο
Ατένισε! (Κάλεσμα, παρ. 323)

ΣΆ εσένα λέω, άσε τη φλόγα της καρδιά σου να καίει με το πυρ της συμπόνιας.
Μες στη συμπόνια είναι κρυμμένο το μεγάλο μαργαριτάρι της Μυστικής Γνώσης.
(Κάλεσμα, παρ. 324)

Εμείς εκτιμάμε πολύ την ικανότητα να διατηρείται η ισορροπία, είτε στην επιτυχία είτε στην αποτυχία, καθώς και την ικανότητα να συνεχίζεται ο αγώνας προς τον επιλεγμένο στόχο, όποιες κι αν είναι οι δυσκολίες. Αλλά, πρωτίστως, πρέπει νάχει κανείς ένα στόχο και νΆ αντιλαμβάνεται ότι χωρίς αυτόν δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος. Από μια τέτοια στάση έρχεται η δυνατότητα της μεγάλης επίτευξης. Επίτευξη απαιτείται από τον καθένα κι η ιδέα των μεγάλων επιτεύξεων θα έπρεπε να εμπνέει, όχι να τρομάζει. (Υπεργήινο, Νο1, παρ. 174)


Έτσι ο άνθρωπος μπορεί αληθινά να χτίσει το πεπρωμένο του. Μπορεί νΆ αναπτύξει την ικανότητα της σκέψης του σε οποιοδήποτε βαθμό και να επεκτείνει τη γενναιοδωρία του ως το σημείο αυτοθυσίας. Η δύναμη της σκέψης του θα αυξηθεί, καθώς κυκλοφορεί σε μια σπείρα κι όσο περισσότερο δίνει, τόσο περισσότερο λαμβάνει. Αυτή η αλήθεια θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία. (Υπεργήινο, Νο1, παρ. 206)


Ο άνθρωπος χρειάζεται μόνο να καταλάβει ότι είναι ένα αδιαχώριστο τμήμα του Σύμπαντος. Δυστυχίες συμβαίνουν όταν οι άνθρωποι ξεχνούν τις δυνατότητές τους, κάτι το οποίο κάνουν πολύ συχνά – γιΆ αυτό υπάρχουν τόσο πολλές συμφορές.

Καμία στενή συλλογιστική δεν μπορεί να αντικαταστήσει την αληθινή κατανόηση του ρόλου του ανθρώπου. Ο άνθρωπος είναι η ενοποιητική γέφυρα μεταξύ των κόσμων. Δεν πρέπει να ξεχνάει την αποστολή του. Το έργο του είναι μεγάλο σε όλους τους τομείς του μόχθου. Δεν μπορεί να αποφύγει τα δώρα τα φυλαγμένα γιΆ αυτόν, χωρίς να καταστεί πηγή συμφοράς (Υπεργήινο, Νο3, παρ. 554)


Οι άνθρωποι έχουν ένα εκπληκτικό τρόπο να βλέπουν το καθετί μέσα από το δικό τους πρίσμα, κι όμως περηφανεύονται για την αντικειμενικότητα της κρίσης τους. Είναι καιρός να πάνε πέρα από τα όρια των «πολιτισμένων» τους τρόπων και να αναπτύξουν ικανότητες ορθής κρίσης. (Υπεργήινο, Νο3, παρ. 618)

Ας μην κουραζόμαστε να επαναλαμβάνουμε πόσο πρόθυμα ανοίγουν όλες οι πύλες, όταν απουσιάζουν τα παράπονα, η δυσαρέσκεια και η άρνηση. (Ομ, παρ. 320)

Η ζωή συμβολίζεται από έναν ποταμό ή ορμητικό ρεύμα, αλλά ποτέ από λίμνη ή πηγάδι. Η κίνηση επιβεβαιώνεται από τη ζωή. Παντοτινή και καθολική κίνηση είναι η βάση της υπάρξεως. Πρέπει κανείς να μάθει να αγαπά την κίνηση, όχι τόσο την εξωτερική όσο την εσωτερική.

Οι άνθρωποι δεν παρατηρούν την κίνηση των ουρανίων σωμάτων, παρόλη την ταχυκινησία τους Η Γη φαίνεται ακίνητη στα μάτια του κατοίκου της. Η εσωτερική κίνηση είναι επίσης αόρατη στη γήινη όραση, αλλά η πεμπτουσία του ανθρώπου πρέπει να συνειδητοποιήσει την ακατάπαυστη κίνηση. εξαιτίας της μόνο είναι δυνατός ο χτύπος της καρδιάς. Δεν πρέπει κανείς να φαντάζεται ότι η ζωή είναι ακίνητη, όταν ο πλανήτης συνιστά παράδειγμα ακατάπαυστης περιστροφής. υπάρχει, εξαιτίας αυτής της κινήσεως. Συνεπώς ο άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να παραμένει ακίνητος (Ομ, παρ. 494)


Να θεωρείτε τους εαυτούς σας όχι κατοίκους της Γης, αλλά του Σύμπαντος. ΜΆ αυτόν τον τρόπο θα γίνετε πιο υπεύθυνοι. (Ομ, παρ. 593)

Από πού απορρέει αυτό το διεγερτικό συναίσθημα που αποκαλείται χαρά της ζωής; Δεν έρχεται από τον πλούτο ή την αυταρέσκεια, αλλά συχνά βιώνεται εν μέσω των πιο θλιβερών δυσκολιών και κατατρεγμών. Σε περιόδους πίεσης η χαρά είναι ιδιαίτερα πολύτιμη και θεραπευτική. Την αποκαλούμε Χαρά του Είναι, γιατί δεν εξαρτάται από προσωπικές συνθήκες, επιτυχία ή κέρδος. Αυτή χαρά δεν έχει γήινα αίτια. έρχεται σαν προπομπός των ανώτατων ρευμάτων, τα οποία πνευματικοποιούν ολόκληρη την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Μπορεί να υπάρχουν συναισθήματα χαράς όταν κάποιος έχει προσβληθεί από αρρώστια ή έχει πέσει θύμα προσβολής; Πραγματικά, γιατί, ακόμα και σε τέτοιες περιστάσεις, μπορεί καμιά φορά τα μάτια να γεμίσουν φως, το σκυμμένο κεφάλι να σηκωθεί και να βιωθεί νέα δύναμη. Τότε θα αρχίσει κανείς να αγαλλιά για τη ζωή, ίσως όχι για τα δική του ζωή αλλά για το πραγματικό Είναι.

Οι δυνατές σκέψεις θα έρθουν σε εκείνους που συλλαμβάνουν τη χαρά του Είναι! Η ατμόσφαιρα γύρω τους θα εξαγνιστεί, οι πλησίον τους θα νιώσουν ανακούφιση, κι Εμείς θα χαμογελάμε από μακριά και θα επιδοκιμάζουμε τα καλύτερα ρεύματα. Θα είμαστε ακόμη και ευγνώμονες, γιατί κάθε διατήρηση της ενέργειας είναι ευεργετική.\r\nΚαθένας που θέλει να επιτύχει, πρέπει να θυμάται τη χαρά της ζωής. Κάθε άτομο που επιθυμεί να έρθει σε επαφή με τα καλύτερα ρεύματα πρέπει να γνωρίζει το μονοπάτι που τον φέρνει σε Εμάς. Δε χρειάζεται να επινοεί ειδικές επιστημονικές ερμηνείες γιΆ αυτή τη χαρά. έρχεται μέσα από την καρδιά κι είναι απολύτως αληθινή. Αυτή η χαρά θα κάνει κάποιον ικανό να ακούει καλύτερα το κάλεσμά Μας. (Υπεργήινο, Νο2, παρ. 281)

Μια ανοιχτή καρδιά είναι μια νίκη πάνω στους γήινους περιορισμούς. Μερικοί θα πουν: «Είναι πολύ αργά για μας να μεταμορφώσουμε την καρδιά μας». Με μια τέτοια άποψη αποδεικνύουν την άγνοιά τους. Δεν καταλαβαίνουν ότι η λέξη «αργά» πρέπει να εξοβελιστεί από το λεξιλόγιό τους. Η ζωή είναι απεριόριστη και αδιάλειπτη, και ποτέ δεν είναι πολύ αργά για οποιοδήποτε επίτευγμα. (Υπεργήινο, Νο4, παρ. 932)

Δεν πρέπει να αποκαλείται οδοιπόρος μονάχα κάποιος που βρίσκεται ήδη πάνω στο δρόμο, αλλά και κάποιος που προετοιμάζεται για την ατραπό. Είναι ακριβώς το ίδιο με ένα παγκόσμιο γεγονός: έχει ήδη σχηματισθεί, ήδη υπάρχει, έστω κι αν το πλοίο δεν έχει σηκώσει την άγκυρα. Είναι αναγκαίο να διακρίνουμε την εξωτερική κίνηση από την εσωτερική ετοιμότητα. Μερικοί άνθρωποι δεν προσδίδουν στην εσωτερική ετοιμότητα. Για αυτούς, αν κάτι δεν είναι σε κίνηση μπρος στα μάτια όλων, σημαίνει πως δεν υπάρχει. (Αδελφότητα, παρ. 237)

Ένας μεγάλος αριθμός κυττάρων του οργανισμού βρίσκονται σε κατάσταση υπνώσεως. Έχει δειχθεί ότι το ξύπνημά τους θα μπορούσε να κάνει έναν άνθρωπο φωτεινό και ικανό να πετάει. Είναι καταληπτό ότι οι άνθρωποι στην παρούσα κατάσταση θα μπορούσαν να επιτύχουν μια τέτοια αφύπνιση του φωτός μέσα τους; Αναλογιστείτε ότι οι άνθρωποι είναι πλήρως εξοπλισμένοι με την υπέρτατη εξέλιξη, αλλά ο θησαυρός πρέπει να παραμείνει εν υπνώσει. Η κατάσταση της συνειδήσεως δεν επιτρέπει την ταχεία πρόοδο. Μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις ένας οργανισμός διαφωτίζεται και, με βοήθεια από το Λεπτοφυή Κόσμο, προσωρινά πραγματώνει τις προκαθορισμένες δυνατότητες. (Αδελφότητα, παρ. 492)
Σύνθεση σελίδας σε: 0.03 δευτερόλεπτα
585,967 μοναδικές επισκέψεις